Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

σας εχω βαρεθει ολους.τρεξε , προσπαθησε και ανεπνευσε για μενα. μην με αφηνεις μετεωρη στα λογια και στην πραξη. αυτο το "θα" θα μας φαει. το μυαλο μου ειναι χωρισμενο σε δυο στρατοπεδα. λογικη και συναισθημα. αν ακουγα την λογικη δεν θα ημουν πια εδω. γιατι να γεννηθω αθεραπευτα ρομαντικη? η αναισθησια μοιαζει απιστευτα γλυκια. ολη την ωρα τριβελιζει και χορευει στο μυαλο μου. η αμφιβολια. περπαταει χερακι χερακι μαζι σου και σε φιλαει. οι μερες φυλακισμενες περνουν γρηγορα η μια πισω απο την αλλη με βαριδιο την ευτυχια μου. ειναι ντυμενες στα ριγε. θελω να ουρλιαξω κατι μαγικο. φοβαμαι. κανε κατι. ειναι η πρωτη μου φορα που αυτοκτονω.


z.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου